فردا تولدمه!
آدمها نزدیک تولدشون پر فلسفه میشن!
شایدم من خلم و اینطوری میشم البته!
که چرا؟
چرا باید این شکلی طی میشد این سال؟
چرا باید اینطوری گند می زدم به این یه سال؟
برخلاف پارسال که پر از بدوبدو و موفقیت های کاری و تحصیلی بود امسال هیچ کاری که کمک کنه از خودم راضی تر بشم انجام ندادم و این یعنی گند زدم....
تازه گونه ی جدیدی از خریت یعنی مثلا عاشق شدن رو هم انجام دادم که بیشتر باعث شده حالم از این سنم به هم بخوره...
خلاصه که بیست و سه برام یه ایستگاه بود!
یه ایستگاه بی رحم تلخ
که بهم فهموند هیچی نیستم.
برچسب:
نویسنده: رادین رضایی